Το ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος» ξεκίνησε να χτίζεται το 1967 και άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του για να υποδεχθεί τους πρώτους του πελάτες το 1976. Πρώτος ιδιοκτήτης και οικοδεσπότης ήταν ο Αθανάσιος Πέλπας, ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του Πηνελόπη Πέλπα έφυγαν ως μετανάστες στη Γερμανία το 1963 για να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Άφησαν πίσω δύο μικρά μωρά με σκοπό να δουλέψουν σκληρά και να γυρίσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν... Δούλεψαν ασταμάτητα για 13 χρόνια (σε 2 και 3 δουλειές) και όταν γύρισαν στην Ελλάδα, αγόρασαν αυτό το οικόπεδο στην Παραλία και ξεκίνησαν να χτίζουν το ξενοδοχείο.

Απέναντι από το ξενοδοχείο, στη θέση που σήμερα βρίσκεται το πάρκο, βρισκόταν ένα έλος γεμάτο καλαμιές με βατράχια και πολλά-πολλά κουνούπια. Φωτισμός δεν υπήρχε στον δρόμο και το βράδυ σε έπιανε μια ανατριχίλα. Πολλοί τότε κορόιδευαν κι έλεγαν: «Βρε Θανάση, χειρότερο μέρος δεν μπορούσες να βρεις...» Πού να ήξεραν τι θα γινόταν μερικά χρόνια αργότερα...

Τα πρώτα χρόνια η Παραλία είχε πολύ λίγα ξενοδοχεία, λίγα μπακάλικα κι έναν φούρνο που έψηνε τα φαγητά όλης της γειτονιάς. Κάθε πρωί έβλεπες τις γυναίκες να πηγαίνουν με το ταψάκι τους στον φούρνο για να το πάρουν μερικές ώρες αργότερα ζεστό, ζεστό... Οι πρώτοι τουρίστες κυρίως Έλληνες. Σιγά-σιγά άρχισαν να έρχονται Γιουγκοσλάβοι (μια και τότε ήταν ακόμη Γιουγκοσλαβία) και αρκετοί Γερμανοί.

Χρέη ρεσεψιονίστ για πρώτη φορά ανέλαβε ο παππούς Κώστας, πατέρας του Αθανάσιου Πέλπα, γιατί ο Αθανάσιος Πέλπας με τη σύζυγό του βρίσκονταν ακόμη στη Γερμανία για να τακτοποιήσουν τις τελευταίες εκκρεμότητες. Ο παππούς Κώστας ήταν και ο «νονός» του ξενοδοχείου. Σκέφτηκε ότι πρέπει να το ονομάσουν «Μέγας Αλέξανδρος» γιατί η οδός στην οποία βρισκόταν ήταν η οδός «Μεγάλου Αλεξάνδρου». «Έτσι θα το θυμούνται πιο εύκολα οι ξένοι», έλεγε.

Τα πρώτα χρόνια η διανυκτέρευση ήταν 80 δραχμές και αν σε κάποιον φαινόταν ακριβό, ο παππούς το άφηνε και 60 δραχμές (έπρεπε να μαζέψει χρήματα...). Εκείνα τα χρόνια οι περισσότεροι πελάτες μαζεύονταν στην πλατεία και οι ξενοδόχοι πήγαιναν και τους «μάζευαν» από εκεί. Ο παππούς ο Κώστας, καθώς αισθανόταν τη θέση ευθύνης που είχε, έτρεχε με το μπαστουνάκι του στην πλατεία για να μαζέψει όσο περισσότερους πελάτες μπορούσε... Τα παιδιά δούλεψαν σκληρά στη Γερμανία, το λιγότερο που μπορούσε να κάνει ήταν αυτό... Μάλιστα, επειδή δεν ήθελε να κρατάει δωμάτιο για να κοιμάται, είχε βάλει ένα ράντζο κάτω από τη σκάλα και μια παλιά κουρτίνα για να μην φαίνεται και κοιμόταν εκεί. Πολλές φορές οι τουρίστες περνούσαν και τον σκέπαζαν με την κουβέρτα για να μην κρυώσει... (πόσο όμορφος ήταν ο κόσμος μέσα στην απλότητά του...).

Τα χρόνια περνούσαν και η Παραλία σιγά-σιγά γέμιζε κόσμο. Τα ξενοδοχεία ξεφύτρωναν το ένα μετά το άλλο, ο κόσμος ερχόταν όλο και περισσότερος και το τοπίο συνεχώς άλλαζε... Μεγάλα ξενοδοχεία με πολλές παροχές, πισίνες, πρωινά... Ο κόσμος άλλαζε και πολύ καλά έκανε. Ο Θανάσης και η Πηνελόπη Πέλπα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να ανταγωνιστούν τα καινούρια μεγάλα ξενοδοχεία. Καθώς όμως το ξενοδοχείο ήταν η κύρια εργασία τους και είχαν και 2 παιδιά να σπουδάσουν, δεν τους επιτρεπόταν να κάνουν και τεράστιες αλλαγές.

Ο παππούς Θανάσης πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 μέσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που τόσο αγάπησε. Στις 21 Σεπτεμβρίου μαζί με τη σύζυγό του Πηνελόπη θα έφευγαν για να πάνε στη Νέα Χράνη (εκεί έμεναν τον χειμώνα). Γι' αυτό φρόντισε να «φύγει» από την προηγούμενη ημέρα...

Το 2016 έγινε η πρώτη ολική ανακαίνιση από τα παιδιά του Αθανάσιου και της Πηνελόπης Πέλπα. Το ξενοδοχείο άλλαξε μορφή, έγινε ένα όμορφο, μπουτίκ ξενοδοχείο με ρομαντικές πινελιές που καμία σχέση δεν έχει με το όνομά του («Μέγας Αλέξανδρος»). Τα παιδιά όμως δεν σκέφτηκαν ούτε μια στιγμή να αλλάξουν το όνομα, γιατί το όνομα το είχε δώσει ο παππούς Κώστας...

Και φτάνουμε στο σήμερα...

Η Παραλία έχει αλλάξει τελείως μορφή, τα ξενοδοχεία είναι αμέτρητα και οι παροχές που προσφέρουν απίστευτες. Οι περισσότερες κρατήσεις γίνονται διαδικτυακά μέσα από τις μεγάλες πλατφόρμες. Το άγχος μεγάλο, οι πελάτες να είναι ευχαριστημένοι, να περάσουν όμορφα...

Ως τωρινοί οικοδεσπότες και συνεχιστές της επιχείρησης θα θέλαμε να σας πούμε δυο λόγια για το τώρα. Το ξενοδοχείο είναι ένα μικρό, ζεστό, οικογενειακό ξενοδοχείο, στο οποίο εργάζεται τα καλοκαίρια όλη η οικογένεια: τα παιδιά και τα εγγόνια του Αθανάσιου Πέλπα και της Πηνελόπης Πέλπα. Ακόμη και η ίδια η γιαγιά Πηνελόπη πολλές φορές εκτελεί χρέη ρεσεψιονίστ. Και μιλάει ρουμάνικα με τους πελάτες, γιατί γνωρίζει πολύ καλά τα βλάχικα. Και οι Ρουμάνοι τουρίστες χαίρονται, και οι Σέρβοι επίσης και οι Βούλγαροι (αν και τις περισσότερες φορές μπορεί να μην καταλαβαίνουν τίποτα, γιατί και σε αυτούς ρουμάνικα μιλάει). Οι Γερμανοί όμως χαίρονται περισσότερο από όλους, γιατί τα γερμανικά η γιαγιά Πηνελόπη τα μιλάει φαρσί (τόσα χρόνια στη Γερμανία).

Η ανακαίνιση του ξενοδοχείου έγινε με αγάπη, πολύ μεράκι και ατέλειωτη προσωπική δουλειά. Θέλαμε να σας κάνουμε να αισθάνεστε «σαν στο σπίτι σας». Γι' αυτό τον λόγο η διακόσμηση του ξενοδοχείου είναι ακριβώς όπως είναι η διακόσμηση του σπιτιού μας.

Το ξενοδοχείο δυστυχώς έχει πρόσβαση μόνο από σκάλες. Αν και προσπαθήσαμε, ο χώρος δεν επαρκεί για να γίνει εσωτερικό ασανσέρ και είναι πολύ δύσκολο να γίνει και εξωτερικό. Πάντα όμως φροντίζουμε να κρατάμε δύο δωμάτια στο ισόγειο για άτομα με κινητικά προβλήματα (κάτι το οποίο πρέπει να το αναφέρετε στην κράτησή σας ώστε να φροντίσουμε να σας τα κρατήσουμε).

Τα δωμάτια είναι μικρά. Για να γίνουν μεγαλύτερα θα έπρεπε να γκρεμιστούν τοίχοι και για να γίνει αυτό θα χρειαζόταν ειδική μελέτη από μηχανικό. Ίσως στο μέλλον γίνει κι αυτό. Επειδή τα δωμάτια είναι μικρά, τα κρεβάτια δεν θα μπορούσαν να γίνουν μέγεθος king size, όπως μας ζητούν κάποιοι πελάτες.

Η κουζινούλα είναι μικρή αλλά έχει όλα τα απαραίτητα που χρειάζεστε για τις λίγες μέρες των διακοπών. Έχει κεραμικές εστίες αλλά δεν μπορεί να έχει φούρνο, όπως ζήτησε κάποια δυσαρεστημένη πελάτισσά μας. Έχει κατσαρόλες, τηγάνια, βραστήρα, μπρίκι, καφετιέρα για γαλλικό καφέ αλλά δεν έχει εσπρεσιέρα.

Κάθε δωμάτιο έχει επίσης μια μικρή βεραντούλα όπου μπορείτε να πίνετε καθημερινά το καφεδάκι σας, απολαμβάνοντας τη θέα στο πάρκο.

Και πάνω από όλα έχει την αγάπη και τη θαλπωρή της οικογενειακής επιχείρησης, που ξεκίνησε από τον παππού Κώστα, τον παππού Θανάση, τη γιαγιά Πηνελόπη και συνεχίζεται σήμερα από τον Μιχάλη, τον Νίκο, τον Κωνσταντίνο, την Πηνελόπη, τη Δανάη, τον Θανάση, τη Λιούμπα και τη Μαρίνα.

Αν λοιπόν όλα αυτά είναι αρκετά για όλους εσάς, τότε εμείς σας υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να περάσετε όσο το δυνατόν καλύτερα. Και κυρίως σας υποσχόμαστε ότι, αν και θα είστε μακριά από το σπίτι σας, θα είναι σαν να βρίσκεστε στο σπίτι σας. Σ' αυτό το μικρό, ρομαντικό, ζεστό, οικογενειακό ξενοδοχείο...